Zij wel, hij niet. Zo simpel was het. Zij werd wel naar het front gestuurd en hij was logistieke staf in Alys. Hij had haar naam op de lijsten van haar Banier gezien: de Banier van het Derde Zwaard van Vaja, toegekend aan het Vaandel van de Speer In De Nacht. Zelf was hij ingedeeld bij de Derde zwerm, onder de Banier van De Wakende Kraai, toegekend aan het Vaandel van de Zakkende Zon; het Vaandel van het leger thuis. Hij moest veel te veel samenwerken met Egalisatoren. Een deelstaatleger zou zo veel beter functioneren…

Schrale troost was dat hij precies wist waar ze heen zou gaan, welke route, waar overnacht zou worden, wie ter ondersteuning mee ging en wanneer ze met Juan Serpentjager het Duister in zou trekken. Hij zag de lijsten met slachtoffers die niet meer terug zouden komen en elke dag verwachtte hij zijn ouders te moeten vertellen dat ze niet terug zou komen. 

Na maanden retourneerden ze, hun Vaandel gedecimeerd. De energieke, vrolijke, proactieve zus met wie hij opgegroeid was, kon niet meer alleen zijn. Raakte in paniek bij het vallen van de nacht en brandde kaarsen alsof haar leven ervan afhing. Half wakker zat ze trillend met haar speer in een hoek van de kamer. Als ze sliep teisterden dromen haar wakker. 

Elk dorp, elke stad had een of meer thuiskerenden.

De ochtend nadat het huis bijna in lichterlaaie opgegaan was, brachten ze haar naar Heledd waar wisselend mensen wonen die het Masker van barmhartigheid dragen; zij zorgen voor veteranen. Zolang er Ledares zijn die er voor betalen kan ze daar blijven. 

Hij stippelt de volgende route uit, de overwinning is nabij.

Lyfashnygodyg, Soldaat van de Derde Zwerm, onder de Banier van De Wakende Kraai, toegekend aan het Vaandel van de Zakkende Zon.