We weten niet wanneer deze vallei de Schaduwvallei werd, of dat het het altijd al was. Deze vallei is het huis van de afstammelingen uit de tijd van de Draought, althans, zo gaan de verhalen. Verhalen van invallers en vernietigers, daar zou het om draaien in de Droaught-tijd en dat is wat we horen over wat leeft in deze vallei. Elk beschaafd volk kan je vertellen dat er altijd gesproken is over de Schaduw.

Voor Den Vereenighden Stammen der Scharheve is het “weederkerenden historie” dat van de Groene Rivier, met giftig water. Volgens de verhalen waren alle rivieren giftig in de Draought. Voor Het Hout was het onmogelijkheid om bomen te groeien door het duister. Forena refereert juist weer vaak naar de invallende troepen Duisterlingen. In Split en onder de Villeinen is het duidelijk dat landbouw niet mogelijk was. Iedereen weet dat mensen verdwijnen aan de rand van de Schaduw, althans, zo gaan de verhalen.

Sommigen beweren dat de vallei zo is omdat dit tussen de andere drie “magische” natuurverschijnselen wordt begrensd; de Groene Rivier, de Paarse Koepel en het Duisterhout. Anderen geven de schuld aan de Draought en weer anderen beweren dat het misschien altijd zo geweest is. Aan het einde van dit verhaal weet je in ieder geval welke het niet is. Misschien komen we de echte verklaring ooit te weten?

Naast twee kleine grenzen waren er drie landen die al snel voor een groot deel grensden aan de vallei:

  1. Langs de rivier van Groen gas “eigenden” de Verwervenden van Den Vereenighden Stammen der Scharheve “zigch den stuifzanden toe”. Den Vereenighden Stammen der Scharheve stichtten steden en bouwden op “eenen zekeren moment” zelfs twee bruggen hoog over de rivier en de gassen. De hoop was de rivier over te kunnen steken en hun belagers te pakken. Dit was nooit succesvol, maar zowel de Groene Brugge als de Brugge der Neveldamp groeiden uit tot machtige verdedigingswerken.
  2. Boswaarts van de schaduw heb je het Duisterhout, wat al een gevaarlijke plek op zichzelf is. Rond het woud met de duisterblauwe tint, vind je de piramides van de Domijnen met daaromheen de huisjes van de Villein. De piramides dichtbij het Duisterhout hadden weinig last van de Schaduwvallei, bedreigers vonden nooit de ingang. Toen er meer piramides kwamen, zijn de verhalen over de missende Villein begonnen. Sommigen beweren dat er in de piramides geen aandacht voor was en anderen dat dit het enige probleem was waar ze lang geen oplossing voor konden bedenken. Er wordt ook wel gefluisterd dat de piramides zelf verantwoordelijk waren voor de Schaduw of in ieder geval een verbond hadden met hen die in het duister leefden.
  3. De derde groep die vrij snel een grens deelde met de vallei waren de Draoudschten. Een volk aan de wortel van Forena Demokratier, en mogelijk net zo oud als de Schaduw. Zij leefden in hun ruïnes, die uitgroeiden tot de machtige handelssteden in de wijde omgeving. Er gaan fluisteringen en spookverhalen dat hun grootste handel in de slaven was. Forena zou dus geboren zijn aan de grens met de Schaduw. De mensen die daar wonen vormen de strijdende muur. Dit volk zou daarom permanente leiders hebben, omdat er een permanente strijd gevoerd zou moeten worden met de duisterlingen uit de Schaduw.

Met de tijd en de verandering van politieke allianties of natuurlijke verschijnselen groeide ook Het Hout tot aan de Schaduwvallei, maar de Schaduw hield de groei van bos tegen. Ook Split groeide tot de Splitters een grens kregen met de Schaduwvallei. Wellicht besloot Split bewust de expansie in andere richtingen voort te zetten, maar de grens werd een slecht bestuurd gebied en de verantwoordelijken schoven dit af op het effect van de Schaduwvallei.

Het duurde vele generaties totdat de Schaduwvallei omsloten werd en het enige onverdeelde gebied op het continent werd. 

De strijd om Ghyr Insan en daarna Fygië leidde tot een grote verschuiving van grenzen op het continent, maar voor de stabilisatie kwamen er ook grote verdragen. Toen de rust enigszins was wedergekeerd en meerdere generaties in redelijke constante hadden geleefd, besloten de staten gezamenlijk op te treden tegen de Duisterlingen in de Schaduwvallei. Dit gebeurde ongeveer 16 jaar voor de expeditie uitgeroepen werd.Toen kwamen er afgezanten van alle staten bijeen bij de gastvrije Zjanfor en werden de Vredesonderhandelingen gehouden. Dit leidde na een jaar van overleg en herschrijven tot een volledig ondertekend Vredesverdrag. De legers konden aan de opmars beginnen. De oorlog die volgde was bloedig en heftig en duurde zo’n twaalf jaar.. Toen riep de aanvoerder van de strijd, de Ledare Juan Serpentjager, uit dat de overwinning behaald was, omdat de Duisterlingen verdreven waren en de Schaduw begon te verdwijnen. 

Laat het hem niet horen, maar binnen een jaar waren op verschillende plekken Schaduwen teruggekomen. De oorlog is niet hervat, er zijn immers geen Duisterlingen meer, en er blijven verlichte plekken ontstaan. Het leven is nog niet makkelijk, maar zij die de Schaduwvallei ingaan hebben de hoop de Schaduw te kunnen verdrijven, te gebruiken of te overwinnen en om er rijk of als een held weer uit te komen.

Ricardo’s geheugen